HISTORIA NASZEJ SZKOŁY

Dyrektorzy Szkoły Rolniczej od roku 1945 do 2005

1. inż. Szymański Tadeusz 1.09.1945  - 20.04.1950
2. mgr Trzemecki Antoni  1.09.1950  - 6.09.1952
3. inż. Matulewski Stefan 6.09.1952  - 3.11.1952
4. Porembiński Aleksander 3.11.1952  - 15.12.1952
5. mgr inż. Łosoś Stanisław 15.12.1952 - 8.01.1953
6. Bytkowski Maksymilian 8.01.1953    - 4.10.1954
7. Bania Stanisław 4.10.1954    - 1.09.1955
8. mgr inż. Gościniak Alojzy  1.09.1955    - 1.09.1973
9. mgr inż. Pająk Janusz  1.09.1973    - 5.09.1979
10.mgr Reguła Edward 1.12.1979    - 24.04.1982
11.mgr inż. Lumer Stanisław 1.06.1982    - 1.09.1986
12.mgr Kaczmarek Konrad  1.09.1986    - 1.02.1989
13.mgr inż. Krystianiak Stanisław  1.09.1989    - 13.08.2000
14.mgr Piotrów Bolesław  1.09.2000    - 31.08.2005

Dnia 2 października 1945 roku pierwszy dyrektor szkoły Tadeusz Szymański otworzył w Złotowie PAŃSTWOWE KOEDUKACYJNE GIMNAZJUM I LICEUM ROLNICZE dając początek wieloletniej nieprzerwanej edukacji młodego pokolenia na potrzeby społeczeństwa i gospodarki żywieniowej w kraju po drugiej wojnie światowej. Przygotowanie zawodowe uczniów do trudnej pracy w rolnictwie było i jest zadaniem głównym SZKOŁY. Tej idei SZKOŁA jest wierna do dzisiaj, choć jej losy były różne. Lata trudne przeplatały się z latami sprzyjającymi rozwojowi placówki, rozszerzenia zadań i oferty dla potencjalnych uczniów.

 

 Pierwsze zajęcia odbywały się w nie istniejącym dziś gmachu dydaktycznym przy ul. Wojska Polskiego14.  Od 1 lutego 1948 roku Rolniczak przeniesiono do Zamku,
gdzie znalazło się miejsce również na internat.
   

   
Przez kolejne 17 lat budynek dydaktyczny szkoły mieścił się w obiektach przy ul. Gorzelnianej 11 nad jeziorem Zalewskim. Od 1957 roku mieściło się tam 5-letnie Państwowe Technikum Rolnicze W latach 1968-70 oddano do użytku obiekty przy ul. 8 Marca 5.
Szkołę w tym czasie prowadził dyrektor Alojzy Gościniak.
Budynek szkolny, internat, warsztaty i dom nauczyciela tworzą
jednolity kompleks dydaktyczny funkcjonujący do dzisiaj.
To z tych obiektów wyszła w świat najliczniejsza rzesza absolwentów.

     Minęło 30 lat jak Ministerstwo Rolnictwa wprowadziło nową nazwę szkoły ZESPÓŁ SZKÓŁ ROLNICZYCH- istniejącą do dziś. Obok pięcioletniego technikum rolniczego powstały zasadnicze szkoły: rolnicza, hodowlana i ogrodnicza i to miało zasadniczy wpływ na zmianę nazwy szkoły. W ostatnich latach dynamika zmian społecznych, rynkowych oraz reforma systemu oświaty zostały połączone ze zmianą organu prowadzącego. Po 55 latach prowadzenia przez Ministerstwo Rolnictwa jesteśmy placówką samorządu terytorialnego. W ciągu 60 lat istnienia mury szkolne opuściło ponad 4000 absolwentów z tytułami technika oraz ponad 1800 z tytułami wykwalifikowanego pracownika rolnictwa. Znakomita większość uczniów z 7400 przyjętych do szkoły rolniczej rekrutuje się z najbliższej okolicy, choć w pierwszych dwóch dekadach ogromna liczba uczniów wywodziła się z rodzin zamieszkujących odległe tereny Polski. Wśród naszych absolwentów bardzo cenny jest swoisty etos w którym szkoła jest traktowana jako swoja dla kolejnych pokoleń Złotowszczyzny. Godna odnotowania jest aktywność społeczna i zaangażowanie kolejnych roczników uczniów w pracy na rzecz swojej szkoły. To młodzież brała udział w budowach, przeprowadzkach, tworzeniu obiektów sportowych i parków, rozbudowywała bazę, wzbogacając systemem gospodarczym jej mienie (chlewnia,  garaże, wiaty, szklarnia, tunele foliowe, przechowalnia, skalniaki, chodniki, zielona klasa....). Jednym z najważniejszych działów pracy codziennej w szkole rolniczej jest edukacja praktyczna, realizowana w macierzystym gospodarstwie rolnym pierwotnie na około 500 ha użytków rolnych (lata 1965-1974), a od 30 lat w znacznie zmniejszonym bo około 25 ha gospodarstwie, które dzisiaj jest wystarczającym areałem zapewniającym poznanie i wyćwiczenie rolniczych umiejętności zawodowych.
Edukacja w pionie żywienia prowadzona jest w małej ale doskonale wyposażonej pracowni, gdzie kształtowana jest fachowość uczniów, absolwentów jest już dobrze znana w regionie. Pracownie przedmiotowe, informatyczne i obiekty sportowe, wytrwale modernizowane, są  jednak dziś zbyt skromne jak na potrzeby rosnącego zainteresowania szkołą. O poziomie pracy szkoły i jej kolorycie decydują przede wszystkim nauczyciele, ich przygotowanie zawodowe, zaangażowanie i predyspozycje pedagogiczne. W ciągu minionego 60-lecia pracowało w charakterze nauczycieli i wychowawców 250 osób.  Pozornie może to świadczyć o małej stabilizacji kadry. Wielu z pośród uczących odeszło na zasłużony odpoczynek, wielu do innych. zawodów.  Duża ilość opuściła nasze szeregi na zawsze: Dyr. Edward Reguła w 1982roku, Barbara Ankiewicz w 1988 roku, Zdzisław Łojko w 1990roku, Wincentyna i Alojzy Gościniak w 1993roku, Jerzy Trzemecki w 1995roku, Michał Pawlak w 1998 roku. Dyr. Stanisław Krystianiak w 2000roku, Ewa Szymaniak w 2002roku, Janusz Pająk w 2003 roku, Maria Chłąd w 2004 roku, Halina Kaczmarek w 2004 roku, Zdzisława Karczewska w 2004 roku. Absolwenci naszej szkoły przez lata znajdowali bez trudu pracę w rolnictwie lub w usługach na rzecz rolnictwa. Nieliczni podjęli pracę naukową. Wielu znalazło zatrudnienie w instytucjach nie związanych z rolnictwem. Są wśród nich samorządowcy, przedsiębiorcy, kupcy, lekarze, nauczyciele, księża, wojskowi, policjanci, pracownicy banków, administracji i inni.